Laten we even wat dieper ingaan op onderstaande blogpost. Zoals gezegd, de les na de middag is volledig toegespitst op het lezen en schrijven. Nu, de lerares start de les altijd met ons een mop te doen ontcijferen. Een mop over het kleine witte konijn - een konijn waar honderden moppen moeten over bestaan... Chinese humor, je moet er voor zijn.
Komt ie: (het is normaal dat je de man van de winkel aanspreekt met 'baas')
Het kleine witte konijn en de wortel.
Op een dag ging het kleine witte konijn naar de winkel en vraagt aan de baas van de winkel: "Baas, heb jij wortels?"
De baas shudt het hoofd en zegt: "Geen wortels"
De baas heeft zijn zin nog maar net beeindigt en het kleine witte konijn is er vandoor met een woosh...
De tweede dag ging het kleine witte konijn opnieuw naar de winkel en vraagt aan de baas: "Baas, heb jij wortels?"
De baas wordt een beetje kwaad, shudt het hoofd en zegt: "Geen wortels"
Het kleine witte konijn gaat er vandoor met een woosh...
De derde dag gaat het kleine witte konijn opnieuw naar de winkel en vraagt aan de baas: "Baas, heb jij wortels?"
De baas snauwt naar het konijn: "Nee, ik heb geen wortels! Als je me nog 1 keer naar wortels vraagt, pak ik een tang en trek ik al je tanden eruit!"
Het kleine witte konijn gaat er vandoor met een woosh...
De vierde dag gaaat het kleine witte konijn opnieuw naar de winkel en vraagt aan de baas: "Baas, heb jij een tang?"
De baas antwoordt: "Geen tang"
Waarop het konijn vraagt: "Baas, heb jij wortels?"
Showing posts with label Studies. Show all posts
Showing posts with label Studies. Show all posts
Sunday, May 2, 2010
知识改变命运
Zoals je misschien wel al weet, heb ik onlangs besloten om een 6 maand durende pauze in te lassen en me volledig op de Chinese taal te storten.
De proloog is gereden. Ik ben begonnen aan een Chinese cursus van 30 uur per week. Anders gezegd, alle dagen van 9:00 tot 15:30. In de voormiddag vooral gramaire en vocabulaire; in de namiddag lezen en schrijven.
Degenen die mij wat kennen, weten best dat ik tijdens mijn studententijd niet al mijn dagen in Leuven heb gevuld met keihard studeren. Nu is't wel wat anders. Ten eerste draait die school de vijs goed aan (huiswerk, een presentatie geven, een opstelleke schrijven, ...). De klasjes worden ingedeeld per niveau en bewust klein gehouden (ik zit in een klas met 3 andere studenten in de voormiddag, 2 andere studenten in de namiddag). Ten tweede, 't is niet de bedoeling om er achteraf niks aan over te houden; het kost tenslotte veel geld.
Maar enfin, den eerste kol is beklommen (81% op mijn eerste examen) en we zitten nog goed in het peleton. De moral is tip-top, dus dan voel je de verzuring in de benen wat minder.
Wat eigenlijk wel cool is, is dat je in die school met allemaal verschillende mensen bij mekaar zit. Er zijn jonge studenten (onder meer studenten Sinologie die niet meekunnen met de Chinese les in hun land en naar hier komen voor het wat bij te schaven), twintigers, dertigers en veertigers die al een tijd in China wonen en op loopbaanonderbreking of iets dergelijks zijn; en zelfs een gepensioneerde Ierse. Om een duistere reden bijna uitsluitend Europeanen. Nog geen Amerikanen, Canadezen of Australiers tegengekomen. De Japanners en Koreanen studeren in hun eigen talen...
De proloog is gereden. Ik ben begonnen aan een Chinese cursus van 30 uur per week. Anders gezegd, alle dagen van 9:00 tot 15:30. In de voormiddag vooral gramaire en vocabulaire; in de namiddag lezen en schrijven.
Degenen die mij wat kennen, weten best dat ik tijdens mijn studententijd niet al mijn dagen in Leuven heb gevuld met keihard studeren. Nu is't wel wat anders. Ten eerste draait die school de vijs goed aan (huiswerk, een presentatie geven, een opstelleke schrijven, ...). De klasjes worden ingedeeld per niveau en bewust klein gehouden (ik zit in een klas met 3 andere studenten in de voormiddag, 2 andere studenten in de namiddag). Ten tweede, 't is niet de bedoeling om er achteraf niks aan over te houden; het kost tenslotte veel geld.
Maar enfin, den eerste kol is beklommen (81% op mijn eerste examen) en we zitten nog goed in het peleton. De moral is tip-top, dus dan voel je de verzuring in de benen wat minder.
Wat eigenlijk wel cool is, is dat je in die school met allemaal verschillende mensen bij mekaar zit. Er zijn jonge studenten (onder meer studenten Sinologie die niet meekunnen met de Chinese les in hun land en naar hier komen voor het wat bij te schaven), twintigers, dertigers en veertigers die al een tijd in China wonen en op loopbaanonderbreking of iets dergelijks zijn; en zelfs een gepensioneerde Ierse. Om een duistere reden bijna uitsluitend Europeanen. Nog geen Amerikanen, Canadezen of Australiers tegengekomen. De Japanners en Koreanen studeren in hun eigen talen...
Subscribe to:
Posts (Atom)