Halfweg

Bijna twee maand geleden dat er nog eens een berichtje op mijn blog is verschenen, dus dringend tijd voor een update.

Maar ja, ik ben dan ook druk bezig geweest met het gaan kijken naar de Olympische Spelen. Eerst en vooral naar het beach-volley in ChaoYang park, vervolgens naar het Atletiek in het grote stadium.
Daarmee is het nog niet afgelopen, volgende zondag staan nog het zittend volleyball en het rolstoelbasket op het programma.

Hoogtepunten tot nu toe (van redelijk cool naar ontzettend spectaculair):

Het feit dat, bij afloop van het atletiek en het zwemmen de metro niet onderuit gaat. Beijing is er effectief in geslaagd om een metrosysteem te bouwen dat in een half uur een massa van 100.000 mensen kan verwerken. Je moet je voorstellen dat je op de zaterdag van Werchter, net na de laatste act met zijn allen naar 1 enkel metrostation gaat. Ik heb niet eens moeten aanschuiven om op de trein te stappen.

Het 5.05 van Yelena Isinbayeva (het nieuwe wereldrecord polsstokspringen bij de vrouwen). Gesprongen op 10 meter van waar ik zat.

De vrouwen-beachvolleymatch Cuba-China. Moordend spannend met China die met 18-16 wint in de laatste set. (De derde set gaat tot 15 normaal). Een stadium vol met Chinezen die kompleet uit de bol gaan bij elk punt dat China scoort.

Kristof Beyens die tijdens de kwalificatie van de 400m mijn Belgisch vlaggeske heeft opgemerkt.

De cheerleaders bij het beach-volley. Vooral omdat ik mijn verrekijkerke bijhad.

Het vogelnest. Een stadium dat je moet gezien hebben; ik sta literair niet ver genoeg om het enigzinds te beschrijven.

Atletiek. Simpelweg atletiek gaan kijken. Kwa sfeer best wel vergelijkbaar met een dagje festival.

Een pintje op de Beijing Olympische Spelen kost omgerekend een halve euro. 33cl wel te verstaan.

Grootste misser van de O.S.:
De voetbal Belgie - Italie. Wil je weten dat, als ik wat vroeger uit mijn bed was gekomen, ik ticketten had kunnen hebben. Maar ja, wie denkt dan ook dat Belgie enige kans maakt.

De foto's!

The Olympic dream

Het gaat er allemaal niet zo goed mee, met die Olympische Spelen.

Sinds enkele maanden zijn de Chinezen de vijs goed aan het aandraaien. Razia's in bars, paspoortcontroles op straat, dag en nacht politepatrouilles met machinegeweren, bagagescanners in de metro en luchtafweergeschut in het Olympisch park. (zie ook artikel: Awoert, Frankrijk Awoert)
Dat van dat luchtafweergeschut heb ik uit de internationale pers moeten vernemen.

Sinds kort is er ook een stevige verstrenging van de visa regeling actief. Enkele vrienden en kenissen zijn intussen het land uitgezet en degenen die willen komen geraken China niet meer in.
Gevolg, in vergelijking met vorig jaar is het toerisme in Peking sterk afgenomen; hotels tijdens de Spelen zitten maar 40% volgeboekt en Renaat Morel, eigenaar van het Belgische restaurant, klaagt nu al steen en been over een daling van zijn omzet.

Zoek eens wat rond op Google News, er staat heel wat van in de internationale pers. Onlangs las ik een AFP artikel dat zeer interessant was. (Aangezien ik niet op het werk ben, worden nieuwssites geblokeerd door de Great Firewall)

Hierogliefen

't Is alweer een tijdje geleden dat ik nog een berichtje heb gepost op mijn blog. De reden hiervoor is simpel, ik ben me namelijk compleet aan het inwerken in de betere pictografie en ideografie. Niet zozeer op deze schriften gebruikt in oud Egypte, Babylonie of bij de antieke Perzen, doch wel op een van de weinige hedendaagse tekenschriften, het Chinees.

Allemaal goed en wel in het begin, de eerste 100 characters zijn betrekkelijk eenvoudig. Je leert er makkelijk 5 tot 10 per dag.
Ondertussen is het al wel wat anders. Na enkele honderden (ik zit nog maar aan 280) beginnen ze allemaal wat meer op elkaar te trekken en zijn er af en toe wel is wat die je vergeet.

Dan stelt zich natuurlijk de vraag: "wat ben je ermee?"
Kort gezegd: niet veel. Slechts zelden zie ik op straat meer dan 2 characters na elkaar die ik effectief kan lezen. 80% van de info ontgaat me nog steeds. Niet moeilijk, voor kinderboekjes ben je normaal met 500 a 600 characters genoeg. Wanneer je er 700 a 800 kent, kan je er genoeg lezen om behoorlijk goed te kunnen raden wat er in de krant staat.
Een volledige beginnerscursus bevat ongeveer 1300 characters. Een Chinees die naar de univ is geweest zal er makkelijk 2000 tot 3000 kunnen lezen en schrijven. En iemand die zich verdiept in de chinese caligrafie... tja, die is al lang de tel kwijt.

Desalnietemin de schijnbaar onoverkomelijke trap tot de 500 characters, is het wel interessant. Misschien enkele voorbeelden van simpele pictogrammen:
ren2: mens: 人
shan1: berg: 山
mu4: boom/hout: 木
lin2: bosje: 林 (2 bomen naast elkaar)
sen2: woud: 森 (2 bomen naast elkaar met er een bovenop)

of iets moeilijker, maar nog altijd eenvoudig:
xiu1: rusten: 休 (mens leunt tegen boom)
ri4: zon: 日
yue4: maan: 月
ming2: helder: 明 (zon en maan in 1 character, dat moet wel helder licht geven)
ming2bai2: begrijpen: 明白 (2 characters, het eerste is helder, het tweede betekent wit. Zodoende: begrijpen, het is withelder)

Het blijft natuurlijk niet allemaal zo makkelijk, waarom er een stootkar in het character voor "zacht" moet voorkomen, of wat die hagedis in het character voor 'gemakkelijk' uitspookt, daar heb je het raden naar.

E-都市

E-都市, oftewel E-metropool is terug online. Bekijk Beijing hier, of zoom direct in op mijn woonst

Rampspoed

Op 8 augustus, 2008 om 8 uur 's avonds zal de openingsceremonie van de Olympische spelen ingezet worden. Deze datum is niet toevallig, het getal 8 brengt volgens de Chinezen alleen maar voorspoed. Niemand weet percies waarom.

Het zou nogal straf zijn als 8/8/2008 om 8 uur geen gelukzalig moment blijkt te zijn. Maar hoe zit het met de voortekens?

• De sneeuwstormen in het zuiden: 25 januari. 2+5+1 = 8


• De rellen in tibet begonnen op 14 maart: 1+4+3 = 8


• De aardbeving: 12 mei: 1+2+5 = 8. 88 dagen voor de olympische spelen!

De Olympische Mascottes:

• HuanHuan: De rode haren van HuanHuan zijn een verwijzing naar de Olympische Vlam. Na de doortocht in Parijs is het idee van het eeuwige vuur wat getemperd.


• YingYing: Twee horens op zijn kop; een antilope, misschien een berggeit? Een jak? Beesten typisch voor Tibet.


• NiNi: Een Chinese wind-vlieger. Dit is geen cliche, Chinezen doen niet liever dan hun zondagmiddag vliegerend doorbrengen. Waar worden de schoonste en beste vliegers gemaakt? Toch niet toevallig in Weifang, de stad waar de treinramp is gebeurd.


• JingJing: Een panda. Panda's komen enkel nog maar in het wild voor in de Sichuan provintie. Het bekendste pandareservaat is slechts een tiental kilometer van het epicentrum van de aardbeving gelegen. Er zijn trouwens 3 van de 16 pandas uit het reservaat vermist.

Enkel BeiBei blijft over. Een vis. Overstroming? Gigantische vervuiling van de Yangtze? Een ramp in een grote havenstad, Shanghai of Qingdao? We zullen het binnenkort te weten komen.

BeiJing Huan Ying Ni (Peking heet u welkom)

Beetje bij beetje

In de laatste twee jaar is er immens veel verandert in Peking. Zo werd de introductie van 'La Vache Qui Rit' en Canada Dry in blikformaat, gevolgd door zelfrijzende bloem, rozijnenkoeken en Mozarella, made in denmark.
Af en toe, echter, vindt er nog eens een spectaculaire verandering plaats. Enkele maanden geleden lag er ineens hesp (5 euro voor 2 schellekes) en gerookte zalm in de winkel. Stella Artois was al op de markt met lokale producten, maar gaat sinds kort de concurrentie aan met Heineken en Carlsberg in de geimporteerde-pilsbier afdeling.

Doch, vorige week is er een product geintroduceerd waar ik nog even van zal moeten bekomen. Voor zij die deze blog vanuit Afrika of Zuid-Amerika lezen, eat your heart out!
Het assortiment van de betere expat-supermarkt bevat nu de Dr. Oetker diepvrijspizza!

Ik wacht in spanning op het moment dat men Noordkrieken en Imperial pudding in de rekken heeft.

Awoert Frankrijk, awoert!

Misschien heb je er al wel iets van in de krant gelezen. Sinds het voor Chinezen onbegrijpelijke protest rond de olympische vlam in Parijs, is al wat Frans is of uit Frankrijk komt compleet taboe.
Misschien heb je zelfs op TV de beelden gezien van de protesten in en rond de Carrefour warenhuizen, en de daarbijhorende oproep tot een volledige boycot van Carrefour.

Maar hoe zit het nu in werkelijkheid?

Eerst en vooral de Carrefour; gisteren (zaterdag) ben ik omstreeks 17:30 naar Carrefour geweest. Toevalligerwijs is het warenhuis in mijn buurt nu net hetgene waar de beelden van de protesten zijn opgenomen. Van betogingen of eender ander ongemak was niet veel te zien... in feite helemaal niets. Mensen waren er wel. Net als op een andere zaterdag rond etenstijd (het minder drukke moment van de dag) werd Carrefour overspoeld door een horde Chinezen van een ongeziene omvang. Alle 60 a 70 kassa's waren geopend en nog heb ik een uurtje in de file kunnen staan. Business as usual.

Op straat en in de uitgangsbuurten is het echter anders. De politie is begonnen met gerichte controleacties tegen buitenlanders, en het lijkt alsof Fransen er specifiek worden uitgehaald.
Vorige week hebben 2 fransmannen van mijn bedrijf gedurende 40 minuten in de politiecombie gezeten voor verhoor omdat ze hun paspoort niet op zak hadden. Geert, een Belg, die een dag later voor hetzelfde vergrijp is opgepakt, was er al na 5 minuten vanaf.
In de uitgangsbuurt is onlangs een grote razia gehouden. De verhalen, spreken van Gestapo-stijl, nachtjes cel, vrouwen die volledig uit de kleren moesten voor drugsonderzoek, en ondervragingen met een papieren zak over de ondervraagde zijn hoofd. Doch, ik heb de verhalen slechts via-via gehoord en de opgepakte fransmannen hadden wiet op zak.

Desalnietemin is de Chinese publieke opinie (al dan niet onder invloed van de propaganda) volledig anti-frans geworden. Gelukkig voor mezelf heeft men nog niet door dat Brussel vlak bij Parijs ligt.