Dat Twitter, Facebook, Youtube of zelfs mijn hoogsteigen blog niet toegankelijk zijn in China, daar kan ik nog mee leven.
Sinds kort is men erin geslaagd om de server met al het beeldmateriaal van Wikipedia te blokeren. Gevolg: geen prentjes/fotokes meer op eender welke pagina van Wikipedia en, wat erger is, Firefox doet er verscheidene minuten over om eender welke pagina te laden. Ik vermoed dat dit past in het kader om al het pornografisch materiaal van het Internet te weren. Het artikel op Wikipedia over de voortplanting bij de mens kan zeker niet door de beugel bij de preutse partijbonzen.
(Dat heel gedoe rond bloot op het Internet een manier om van al te liberale elementen in de partij af te raken door ze te beschuldigen van links met pornokoningen of pooiers. Vorig jaar was er het gevecht tegen corruptie, dit jaar zijn er blote borsten om tegen te vechten).
Om een lang verhaal kort te maken, ik heb mijn heel arsenaal aan half-werkende proxy sites opgegeven en ben eindelijk overgestapt op TOR. Het is traag, soms tergend traag, maar je kan er tenminste tegoei mee op het Internet en, bijvoorbeeld, berichtjes posten op dit blog.
Daarom deze oproep aan de technisch geinteresseerde medemens.
Alle TOR relays zijn geblokkeerd in China, met de TOR bridges heeft de censor meer moeijlijkheden.
Als je kan en wil, installeer TOR en start een TOR bridge. Je helpt er veel mensen mee verder.
Meer info vind je hier: http://www.torproject.org/bridges.html.en
Sunday, April 11, 2010
Friday, April 9, 2010
De verrijzenis
Na anderhalf jaar een stille dood te zijn gestorven, de verrijzenis van dit blog dus. En, bij wijze van een goed bruggeske te maken zal dit artikel over de dood gaan.
De dood op zijn Chinees dan wel.
Niet zo heel lang geleden was het in China het tomb sweeping festival (清明节). Zeg maar Allerheiligen in een oosterse variant.
Aangezien 清明节 dit jaar op een maandag viel was het vooral een goed excuus om er eens op uit te trekken.
Vanaf het moment dat we met de trein buiten Beijing waren begonnen me de graftombes op te vallen die verspreid lagen over het Chinese platte land. Die graftombes, niet meer dan een bergje aarde, sommigen gedecoreerd met een wit wimpeltje en heel soms en enkel voor familiegraven een zerk, waren pas opgehoopt of waren aan het opgehoopt worden voor het tomb sweeping festival. Wat vooral opviel was de hoeveelheid aan graftombes. Op een veld zo groot als een voetbalplein vind je gegarandeerd 1 of meerdere graftombes. Uiteraard zonder enige ordening. De bergjes aarde liggen daar gewoon kriskras verspreid in de velden met chinese kool, aardappels of mais.
De verklaring waarom er zoveel graven zijn moet je niet ver gaan zoeken. Doch, het argument 'er zijn gewoon gigantisch veel chinezen' gaat niet echt op. Er is namelijk ook gigantisch veel middle-of-nowhere in China. En het is net in die middle-of-nowhere dat al die graven te vinden zijn. Bovendien is de echte bevolkingsexplosie er pas gekomen onder Mao. Ondertussen zijn 'de kinderen van Mao' bejaard maar nog niet dood.
De verering van voorouders zit er bij de Chinees dik ingebakken. Op het chinese platteland wordt het graf van ouders, grootouders, overgrootouders, en alle voorouders waarvan men nog weet waar ze begraven zijn elk jaar weer opgehoopt. Zo blijven die hoopkes zand voor verscheidene generaties tegen erosie beschermd.
Bovendien was de levensverwachting voor de communistische revolutie niet veel langer dan 35 jaar. Er gingen er dus veel dood die allemaal hun eigen bergske kregen.
Zolang er een zoon in de familie is, en die zoon niet in de verre stad woont, zullen de bergskes elk jaar worden opgehoopt.
In de stad van vandaag gaat het er anders aan toe. Voor de gewone mens is er geen plaats voor een graf. De kinderen en kleinkinderen kunnen een plaatske huren voor de urne met het as van hun ouders en grootouders. Wanneer er niet meer wordt bepaald gaat de urne weg. Ik ben er 1 keer geweest, er staan honderdduizenden (misschien wel een miljoen of meer) urnes in het crematorium van Peking.
De dood op zijn Chinees dan wel.
Niet zo heel lang geleden was het in China het tomb sweeping festival (清明节). Zeg maar Allerheiligen in een oosterse variant.
Aangezien 清明节 dit jaar op een maandag viel was het vooral een goed excuus om er eens op uit te trekken.
Vanaf het moment dat we met de trein buiten Beijing waren begonnen me de graftombes op te vallen die verspreid lagen over het Chinese platte land. Die graftombes, niet meer dan een bergje aarde, sommigen gedecoreerd met een wit wimpeltje en heel soms en enkel voor familiegraven een zerk, waren pas opgehoopt of waren aan het opgehoopt worden voor het tomb sweeping festival. Wat vooral opviel was de hoeveelheid aan graftombes. Op een veld zo groot als een voetbalplein vind je gegarandeerd 1 of meerdere graftombes. Uiteraard zonder enige ordening. De bergjes aarde liggen daar gewoon kriskras verspreid in de velden met chinese kool, aardappels of mais.
De verklaring waarom er zoveel graven zijn moet je niet ver gaan zoeken. Doch, het argument 'er zijn gewoon gigantisch veel chinezen' gaat niet echt op. Er is namelijk ook gigantisch veel middle-of-nowhere in China. En het is net in die middle-of-nowhere dat al die graven te vinden zijn. Bovendien is de echte bevolkingsexplosie er pas gekomen onder Mao. Ondertussen zijn 'de kinderen van Mao' bejaard maar nog niet dood.
De verering van voorouders zit er bij de Chinees dik ingebakken. Op het chinese platteland wordt het graf van ouders, grootouders, overgrootouders, en alle voorouders waarvan men nog weet waar ze begraven zijn elk jaar weer opgehoopt. Zo blijven die hoopkes zand voor verscheidene generaties tegen erosie beschermd.
Bovendien was de levensverwachting voor de communistische revolutie niet veel langer dan 35 jaar. Er gingen er dus veel dood die allemaal hun eigen bergske kregen.
Zolang er een zoon in de familie is, en die zoon niet in de verre stad woont, zullen de bergskes elk jaar worden opgehoopt.
In de stad van vandaag gaat het er anders aan toe. Voor de gewone mens is er geen plaats voor een graf. De kinderen en kleinkinderen kunnen een plaatske huren voor de urne met het as van hun ouders en grootouders. Wanneer er niet meer wordt bepaald gaat de urne weg. Ik ben er 1 keer geweest, er staan honderdduizenden (misschien wel een miljoen of meer) urnes in het crematorium van Peking.
Sunday, August 31, 2008
Halfweg
Bijna twee maand geleden dat er nog eens een berichtje op mijn blog is verschenen, dus dringend tijd voor een update.
Maar ja, ik ben dan ook druk bezig geweest met het gaan kijken naar de Olympische Spelen. Eerst en vooral naar het beach-volley in ChaoYang park, vervolgens naar het Atletiek in het grote stadium.
Daarmee is het nog niet afgelopen, volgende zondag staan nog het zittend volleyball en het rolstoelbasket op het programma.
Hoogtepunten tot nu toe (van redelijk cool naar ontzettend spectaculair):
Grootste misser van de O.S.:
De voetbal Belgie - Italie. Wil je weten dat, als ik wat vroeger uit mijn bed was gekomen, ik ticketten had kunnen hebben. Maar ja, wie denkt dan ook dat Belgie enige kans maakt.
De foto's!
Maar ja, ik ben dan ook druk bezig geweest met het gaan kijken naar de Olympische Spelen. Eerst en vooral naar het beach-volley in ChaoYang park, vervolgens naar het Atletiek in het grote stadium.
Daarmee is het nog niet afgelopen, volgende zondag staan nog het zittend volleyball en het rolstoelbasket op het programma.
Hoogtepunten tot nu toe (van redelijk cool naar ontzettend spectaculair):
Grootste misser van de O.S.:
De voetbal Belgie - Italie. Wil je weten dat, als ik wat vroeger uit mijn bed was gekomen, ik ticketten had kunnen hebben. Maar ja, wie denkt dan ook dat Belgie enige kans maakt.
De foto's!
Sunday, July 6, 2008
The Olympic dream
Het gaat er allemaal niet zo goed mee, met die Olympische Spelen.
Sinds enkele maanden zijn de Chinezen de vijs goed aan het aandraaien. Razia's in bars, paspoortcontroles op straat, dag en nacht politepatrouilles met machinegeweren, bagagescanners in de metro en luchtafweergeschut in het Olympisch park. (zie ook artikel: Awoert, Frankrijk Awoert)
Dat van dat luchtafweergeschut heb ik uit de internationale pers moeten vernemen.
Sinds kort is er ook een stevige verstrenging van de visa regeling actief. Enkele vrienden en kenissen zijn intussen het land uitgezet en degenen die willen komen geraken China niet meer in.
Gevolg, in vergelijking met vorig jaar is het toerisme in Peking sterk afgenomen; hotels tijdens de Spelen zitten maar 40% volgeboekt en Renaat Morel, eigenaar van het Belgische restaurant, klaagt nu al steen en been over een daling van zijn omzet.
Zoek eens wat rond op Google News, er staat heel wat van in de internationale pers. Onlangs las ik een AFP artikel dat zeer interessant was. (Aangezien ik niet op het werk ben, worden nieuwssites geblokeerd door de Great Firewall)
Sinds enkele maanden zijn de Chinezen de vijs goed aan het aandraaien. Razia's in bars, paspoortcontroles op straat, dag en nacht politepatrouilles met machinegeweren, bagagescanners in de metro en luchtafweergeschut in het Olympisch park. (zie ook artikel: Awoert, Frankrijk Awoert)
Dat van dat luchtafweergeschut heb ik uit de internationale pers moeten vernemen.
Sinds kort is er ook een stevige verstrenging van de visa regeling actief. Enkele vrienden en kenissen zijn intussen het land uitgezet en degenen die willen komen geraken China niet meer in.
Gevolg, in vergelijking met vorig jaar is het toerisme in Peking sterk afgenomen; hotels tijdens de Spelen zitten maar 40% volgeboekt en Renaat Morel, eigenaar van het Belgische restaurant, klaagt nu al steen en been over een daling van zijn omzet.
Zoek eens wat rond op Google News, er staat heel wat van in de internationale pers. Onlangs las ik een AFP artikel dat zeer interessant was. (Aangezien ik niet op het werk ben, worden nieuwssites geblokeerd door de Great Firewall)
Hierogliefen
't Is alweer een tijdje geleden dat ik nog een berichtje heb gepost op mijn blog. De reden hiervoor is simpel, ik ben me namelijk compleet aan het inwerken in de betere pictografie en ideografie. Niet zozeer op deze schriften gebruikt in oud Egypte, Babylonie of bij de antieke Perzen, doch wel op een van de weinige hedendaagse tekenschriften, het Chinees.
Allemaal goed en wel in het begin, de eerste 100 characters zijn betrekkelijk eenvoudig. Je leert er makkelijk 5 tot 10 per dag.
Ondertussen is het al wel wat anders. Na enkele honderden (ik zit nog maar aan 280) beginnen ze allemaal wat meer op elkaar te trekken en zijn er af en toe wel is wat die je vergeet.
Dan stelt zich natuurlijk de vraag: "wat ben je ermee?"
Kort gezegd: niet veel. Slechts zelden zie ik op straat meer dan 2 characters na elkaar die ik effectief kan lezen. 80% van de info ontgaat me nog steeds. Niet moeilijk, voor kinderboekjes ben je normaal met 500 a 600 characters genoeg. Wanneer je er 700 a 800 kent, kan je er genoeg lezen om behoorlijk goed te kunnen raden wat er in de krant staat.
Een volledige beginnerscursus bevat ongeveer 1300 characters. Een Chinees die naar de univ is geweest zal er makkelijk 2000 tot 3000 kunnen lezen en schrijven. En iemand die zich verdiept in de chinese caligrafie... tja, die is al lang de tel kwijt.
Desalnietemin de schijnbaar onoverkomelijke trap tot de 500 characters, is het wel interessant. Misschien enkele voorbeelden van simpele pictogrammen:
ren2: mens: 人
shan1: berg: 山
mu4: boom/hout: 木
lin2: bosje: 林 (2 bomen naast elkaar)
sen2: woud: 森 (2 bomen naast elkaar met er een bovenop)
of iets moeilijker, maar nog altijd eenvoudig:
xiu1: rusten: 休 (mens leunt tegen boom)
ri4: zon: 日
yue4: maan: 月
ming2: helder: 明 (zon en maan in 1 character, dat moet wel helder licht geven)
ming2bai2: begrijpen: 明白 (2 characters, het eerste is helder, het tweede betekent wit. Zodoende: begrijpen, het is withelder)
Het blijft natuurlijk niet allemaal zo makkelijk, waarom er een stootkar in het character voor "zacht" moet voorkomen, of wat die hagedis in het character voor 'gemakkelijk' uitspookt, daar heb je het raden naar.
Allemaal goed en wel in het begin, de eerste 100 characters zijn betrekkelijk eenvoudig. Je leert er makkelijk 5 tot 10 per dag.
Ondertussen is het al wel wat anders. Na enkele honderden (ik zit nog maar aan 280) beginnen ze allemaal wat meer op elkaar te trekken en zijn er af en toe wel is wat die je vergeet.
Dan stelt zich natuurlijk de vraag: "wat ben je ermee?"
Kort gezegd: niet veel. Slechts zelden zie ik op straat meer dan 2 characters na elkaar die ik effectief kan lezen. 80% van de info ontgaat me nog steeds. Niet moeilijk, voor kinderboekjes ben je normaal met 500 a 600 characters genoeg. Wanneer je er 700 a 800 kent, kan je er genoeg lezen om behoorlijk goed te kunnen raden wat er in de krant staat.
Een volledige beginnerscursus bevat ongeveer 1300 characters. Een Chinees die naar de univ is geweest zal er makkelijk 2000 tot 3000 kunnen lezen en schrijven. En iemand die zich verdiept in de chinese caligrafie... tja, die is al lang de tel kwijt.
Desalnietemin de schijnbaar onoverkomelijke trap tot de 500 characters, is het wel interessant. Misschien enkele voorbeelden van simpele pictogrammen:
ren2: mens: 人
shan1: berg: 山
mu4: boom/hout: 木
lin2: bosje: 林 (2 bomen naast elkaar)
sen2: woud: 森 (2 bomen naast elkaar met er een bovenop)
of iets moeilijker, maar nog altijd eenvoudig:
xiu1: rusten: 休 (mens leunt tegen boom)
ri4: zon: 日
yue4: maan: 月
ming2: helder: 明 (zon en maan in 1 character, dat moet wel helder licht geven)
ming2bai2: begrijpen: 明白 (2 characters, het eerste is helder, het tweede betekent wit. Zodoende: begrijpen, het is withelder)
Het blijft natuurlijk niet allemaal zo makkelijk, waarom er een stootkar in het character voor "zacht" moet voorkomen, of wat die hagedis in het character voor 'gemakkelijk' uitspookt, daar heb je het raden naar.
Sunday, May 25, 2008
E-都市
E-都市, oftewel E-metropool is terug online. Bekijk Beijing hier, of zoom direct in op mijn woonst
Rampspoed
Op 8 augustus, 2008 om 8 uur 's avonds zal de openingsceremonie van de Olympische spelen ingezet worden. Deze datum is niet toevallig, het getal 8 brengt volgens de Chinezen alleen maar voorspoed. Niemand weet percies waarom.
Het zou nogal straf zijn als 8/8/2008 om 8 uur geen gelukzalig moment blijkt te zijn. Maar hoe zit het met de voortekens?
De Olympische Mascottes:
Enkel BeiBei blijft over. Een vis. Overstroming? Gigantische vervuiling van de Yangtze? Een ramp in een grote havenstad, Shanghai of Qingdao? We zullen het binnenkort te weten komen.
BeiJing Huan Ying Ni (Peking heet u welkom)
Het zou nogal straf zijn als 8/8/2008 om 8 uur geen gelukzalig moment blijkt te zijn. Maar hoe zit het met de voortekens?
- De sneeuwstormen in het zuiden: 25 januari. 2+5+1 = 8
- De rellen in tibet begonnen op 14 maart: 1+4+3 = 8
- De aardbeving: 12 mei: 1+2+5 = 8. 88 dagen voor de olympische spelen!
De Olympische Mascottes:
- HuanHuan: De rode haren van HuanHuan zijn een verwijzing naar de Olympische Vlam. Na de doortocht in Parijs is het idee van het eeuwige vuur wat getemperd.
- YingYing: Twee horens op zijn kop; een antilope, misschien een berggeit? Een jak? Beesten typisch voor Tibet.
- NiNi: Een Chinese wind-vlieger. Dit is geen cliche, Chinezen doen niet liever dan hun zondagmiddag vliegerend doorbrengen. Waar worden de schoonste en beste vliegers gemaakt? Toch niet toevallig in Weifang, de stad waar de treinramp is gebeurd.
- JingJing: Een panda. Panda's komen enkel nog maar in het wild voor in de Sichuan provintie. Het bekendste pandareservaat is slechts een tiental kilometer van het epicentrum van de aardbeving gelegen. Er zijn trouwens 3 van de 16 pandas uit het reservaat vermist.
Enkel BeiBei blijft over. Een vis. Overstroming? Gigantische vervuiling van de Yangtze? Een ramp in een grote havenstad, Shanghai of Qingdao? We zullen het binnenkort te weten komen.
BeiJing Huan Ying Ni (Peking heet u welkom)
Subscribe to:
Posts (Atom)